فِى سَبيلِ اللَّهِ . « 1 » هيچ گامى در نزد خدا دوست داشتنىتر نيست از گامى كه براى ديدار اقوام برداشته شود ، و يا گامى كه به وسيلهء آن جهاد در راه خدا انجام گيرد . امام صادق عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند : انَّ جَبْرَئِيلَ اخْبَرنِى بِامْرٍ قَرَّتْ بِهِ عَيْنِى ، وَ فَرَحَ بِهِ قَلْبِى ، قالَ : يا مُحَمَّدُ ! مَنْ غَزا غَزْوَةً فِى سَبيلِ اللَّهِ مِنْ امَّتِكَ فَما اصابَتْهُ قَطْرَةٌ مِنَ السّماءِ اوْ صُداعٌ الّا كانَتْ لَهُ شَهادَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 2 » جبرئيل مرا به مسأله‌اى خبر داد كه چشمانم بدان روشن و قلبم شاد گشت ، جبرئيل گفت : اى محمّد ! هر كس از امّت تو كه در راه خدا جنگ كند ، پس بر او قطره‌اى از آسمان نبارد و يا سردردى نگيرد مگر آن كه براى او در روز قيامت گواهى دهند . حضرت صادق عليه السلام فرمود : كُلُّ عَيْنٍ ساهِرَةٌ يَوْمَ الْقِيامَةِ الّا ثَلاثَ عُيُونٍ ، عَيْنٌ سَهَرَتْ فِى سَبيلِ اللَّهِ ، وَ عَيْنٌ غُضَّتْ عَنْ مَحارِمِ اللَّهِ ، وَ عَيْنٌ بَكَتْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ . « 3 » تمام چشم‌ها در روز قيامت گريان و چون چشمه روانند مگر سه چشم : چشمى كه در راه خدا بيدارى كشد ، و چشمى كه از محرّمات خدا بسته شود ، و چشمى كه از ترس خدا بگريد .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 97 / 14 ، باب 1 ، حديث 31 ؛ الزهد : 76 ، باب 13 ، حديث 204 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 97 / 8 ، باب 1 ، حديث 5 ؛ تهذيب الأحكام : 6 / 121 ، باب 54 ، حديث 1 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 97 / 50 ، باب 5 ، حديث 32 ؛ مستدرك الوسائل : 11 / 17 ، باب 1 ، حديث 12307 .